کتب و مقالات
فیلم های آموزشی
دوره های آموزشی

کد : ۴٣٧٨
تاریخ انتشار : ١٣٩۵/١٠/٠٨
بازدید : ١٣٨٢

نکاتی در مورد پلی پروپیلن (قسمت دوم)


در این مقاله خواص فیزیکی و مکانیکی پلی پروپیلن بررسی می شود.


نکاتی در مورد پلی پروپیلن (قسمت دوم)
پلی پروپیلن نیز مانند همه ترموپلاستیک های مصرفی در فرآیند تزریق، ویژگی های خاصی دارد که با تعیین خواص نهایی قطعات قالبگیری شده نقش مهمی در تعیین شرایط بهینه عملیاتی دارند.
پلی پروپیلن به سه صورت همو پلیمر، کو پلیمر رندوم و مقاوم در برابر ضربه عرضه می شود. قیمت نسبتا پایین، دانسیته پایین و استحکام نسبتا خوب از خواص پلی پروپیلن می باشد.
 
خواص و ویژگی های پلی پروپیلن
دانسیته :
همه انواع پلی پروپیلن خام (پر نشده ) دانسیته پایینی دارند (حدود 0.9  گرم بر سانتی متر مکعب) که از همه ی ترموپلاستیک های تجاری موجود پایین تر می باشد.
به دلیل وزن مخصوص پایین پلی پروپیلن تعداد قطعات تولید شده از آن در یک وزن مشخص بیشتر می باشد.
 
مقاومت حرارتی:
نقطه ذوب نسبتا بالای حدود 167 درجه سانتی گراد اکثر گرید های همو پلیمر پلی پروپیبن باعث شده که بتوان برای کاربرد های مورد استفاده بالای 100 درجه (کاربرد در دمای پیوسته 104 درجه سانتی گراد) استفاده کرد.
پلی پروپیلن در دمای بالای 121  درجه سانتی گراد نرم می شوند. برای افزایش دمای سرویس دهی پلی پروپیلن باید به سیستم آنتی اکسیدان مصرفی توجه کرد زیرا هر محیطی (مانند رطوبت) که سرعت خروج آنتی اکسیدان را بالا ببرد باعث شکست سریع تر پلی پروپیلن می شود.
 
 
مقاومت شیمیایی
پلی پروپیلن نیز مانند سایر پلی الفین ها مقاومت خوبی در برابر حلال ها و مواد شیمایی دارد، پلی پروپیلن در برابر حلال های قطبی کاملا مقاوم است ولی در معرض حلالهای غیر قطبی مانند تولئن، بنزن، تتراکلرید کربن و ... متورم و نرم می شود.
 
مقاومت در برابر ترک های محیطی
پلی پروپیلن در برابر تنش های محیطی ایجاد کننده ترک (مانند روغن و شوینده ها) مقاومت خوبی دارد و فقط برخی اکسید کننده های قوی پلی پروپیلن را شکننده می کند.
 
مقاومت در برابر نور خورشید و نور ماورای بنفش
پلی پروپیلن مقاومت کمی در برابر نور UV   دارد. با این حال با مخلوط کردن 2 تا 2.5 درصد پیگمنت دوده  می توان به مدت 20 سال به راحتی در محیط بیرون نگه داری کرد.
اگر محصول مورد نظر سیاه نباشد می توان با افزودنی های UV  این خاصیت را بهبود داد.
 
استریل شدن با تشعشع:
به طور کلی رزین های پلی پروپیلن برای استفاده در جاهایی که تشعشع استریل کننده وجود دارد پیشنهاد نمی شود،  تشعشع سبب زرد شدن و کاهش خواص فیزیکی و در نتیجه شکنندگی قطعه می شود.
 
نکاتی در مورد پلی پروپیلن
1-براقیت قطعات تولید شد با PP  خوب و قابل قوب است با این حال با افزودن عوامل هسته ساز براقیت محصول افزایش می یابد، عومال هسته ساز سرعت کریستاله شدن را افزایش می دهند همچنین کریستال های تولید شده ریز تر می باشند این افزودنی همچنین سبب بهبود سختی و ضربه پذیری پلی پروپیلن می شود.
2-پلی پروپیلن پر نشده کاملا غیر آب دوست است و نیازی به خشک کردن ندارد.
 
خواص مکانیکی:
پلی پروپیلن خواص مکانیکی عالی دارد. وجود گرید های مختلف همو پلیمر و کو پلیمر در مقادیر مختلف سختی و مقاومت در برابر ضربه، رسیدن به خواص مطلوب را در قطعات تزریق ممکن می کند.
 
سفتی:
در قطعات تزریقی سفتی با مدول خمشی اندازه گیری می شود. در بین گرید های مختلف خانواده پلی پروپیلن گرید های همو پلیمر سختی بالاتری از گرید های کو پلیمر رندوم و مقاون در برابر ضربه دارند.
کو پلیمر مقاوم به ضربه و کوپلیمر رندوم مدول خمشی مشابه با پلی اتیلن با دانسیته بالا دارند.
پلی پروپیلن سختی متوسطی در مقایسه با پلی استایرن و پلی اتیلن سنگین دارد.
همو پلیمر پلی پروپیلن می تواند سخت تر از پلی استایرن با مقاومت بالا باشد.
 
مقاومت در برابر ضربه
 
مقاومت ضربه پلی پروپیلن را می توان به روش های زیر اندازه گیری نمود.
1-اندازه گیری مقاومت ضربه با پاندول
2-آزمایش ضربه سقوط آزاد وزنه روی نمونه قالبگری شده
 
دما اثر زیادی بر مقاومت ضربه نمونه ها دارد، در بسیاری از کاربرد ها پلی پروپیلن همو پلیمر و کوپلیمر رندوم مقاومت ضربه خوبی دارند با این حال برای کاربرد هایی که مقاومت ضربه در دمای پایین نیاز است از کوپلیمر مقاوم در برابر ضربه استفاده می شود.
PP نیز مانند سایر پلیمر های کریستالی تا حدی نسبت به ضربه حساس است، بنابراین در محیط ناچ خورده یا شکاف دار مانند گوشه های تیز وجود یک انحنا در گوشه برای کاهش تنش و بهبود مقاومت ضربه ضروری است.
 
خزش در طولانی مدت
به توانایی قطعه در برابر تغییر شکل در اثر یک نیروی ثابت در زمان نسبتا طولانی مقاومت خزشی گفته می شود.
پلی پروپیلن نسبت به سایر پلی الفین ها مقاومت خزشی بهتری دارد با این حال این خاصیت را می توان با افزودن الیاف شیشه بهبود داد.
گرید هموپلیمر پلی پروپیلن مقاومت خزشی بهتر نسبت به گرید های کو پلیمر دارند.
 
خواص رئولوژیکی:
اولین عامل مهم در انتخاب مواد مناسب جریان پذیری است . که به دو روش انجام می شود.
 
1-آزمون شاخص جریان مذاب
این آزمایش مطابق روش آزمون ASTM D1238 (ISO 1133)  اندازه گیری می شود .
شاخص MFR  برای پلی پروپین در دمای 230 درجه سانتی گراد و وزنه 2.16 اندازه گیری می شود.
با وجود محدود بودن این روش به سرعت های برشی پایین، از آن به عنوان یک معیار خوب برای تعیین گرید مناسب استفاده می شود.
 
2-آزمون ویسکوزیته لوله مویین:
در این آزمایش از یک رئومتر لوله موئین جهت اندازه گیری ویسکوزیته در سرعت های برشی بالا، مشابه با شرایط تزریق استفاده می شود. این روش معیار مناسبی برای ارزیابی قابلیت قالبگیری می باشد.
 
پلی پروپیلن وقتی تحت سرعت برشی بالا قرار می گیرد( موقع پر شدن قالب) ویسکوزیته آن بسیار کاهش پیدا می کند، این خاصیت هنگام استفاده از قالب هایی با مسیر های جریان طولانی یا قالب های بزرگ بسیار مناسب می باشد.
با این وجود باید توجه داشت که وقتی پلیمر تحت تنش بالا قرار می گیرد، ممکن است خواص نهایی قطعه تغییر کند و هنگام استفاده از سرعت های برشی بالا باید به آن توجه داشت.

 

پلی پروپیلن همو پلیمر

پلی پروپیلن کو پلیمر

پلی پروپیلن رندوم پلیمر
منبع:
کتاب راهنمای قالبگیری تزریق پلاستیک ها

تالیف:
مهندس محمد رضا حدادی
مهندس الهام زینالی
برچسب: پلیمر, پلاستیک, پلی پروپیلن, پلیمر و پلاستیک, پلی پروپیلن همو پلیمر, پلی پروپیلن رندوم پلیمر, رئولوژی پلیمر, چگالی پلیمر, پلی پرو پیلن کو پلیمر, خواص مکانیکی پلی پروپیلن, خواص فیزیکی پلی پروپیلن , سبک ترین ترموپلاستیک تجاری,

فرم ارسال نظر

ارسال نظر

نام:
 
آدرس ایمیل:
پیام:
 
    
عبارت امنیتی:
 

نظرات

موردی یافت نشد !
تصویر موجود نمیباشد