کتب و مقالات
فیلم های آموزشی
دوره های آموزشی

کد : ۴۴٧١
تاریخ انتشار : ١٣٩۶/٠١/٢٠
بازدید : ۴۵٩

تفاوت اختلاط پلی‌پروپیلن با انواع پرکننده‌ها


بررسی‌ها و تحقیقات در زمینه تولید آمیزه‌های پلیمری نشان می دهند که تکنولوژی دستگاه‌های آمیزه‌سازی عامل اصلی تعیین پارامترهایی مانند میزان تولید، ترکیب درصد، نوع آمیزه و همچنین کیفیت محصول‌اند.


تفاوت اختلاط  پلی‌پروپیلن با انواع پرکننده‌ها
آمیزه سازی پلی‌پروپیلن/ افزودنی‌های با نسبت منظر کوتاه:

آمیزه سازی سیستم‌های پلیمر پرکننده و یا مستربچ معمولا به سه روش انجام می‌شود:
۱-اضافه کردن کل پرکننده‌ها یا پلیمر در ظرف تغذیه (hopper)
۲- ابتدا ذوب کردن پلیمر و سپس اضافه کردن پرکننده
۳-تقسیم کردن خوراک یعنی ترکیبی از ۱  و ۲

وقتی پرکننده ساینده باشد و نیز وقتی چگالی بالک پایین باشد، به علت محدود بودن دبی، نمی‌توان آن‌ها را از سیلندر اول اضافه کرد. در مواقعی که پرکننده به جدایی از پلیمر تمایل دارد(تا بسته‌های کوچک پرکننده تشکیل شوند) باید تحت نیروی فشاری در ناحیه شکاف آسیایی(Kneader nip) قرار گیرد. این حالت هنگامی که درصد پرکننده زیاد باشد یا پلیمر و پرکننده امتزاج پذیر نباشند (مانند پودر و حبه‌های پلیمری) مشاهده می‌شود.

اضافه کردن پرکننده در پایین دست اکسترودر از کلوخه شدن آن جلوگیری می‌کند ولی اگر ویسکوزیته پلیمر پایین باشد، تنش به پرکننده نمی‌تواند انتقال یابد و کلوخه‌ها شکسته نمی‌شوند.

آمیزه‌سازی پرکننده‌هایی با چگالی بالک پایین مشکلات مربوط به خود را دارد. به علت وجود هوا آرایش ماردون‌ها باید خاص باشد.
به هر حال آمیزه‌سازی پلیمرها با پرکننده بهترین روش توزیع کردن مواد در مرحله اول و سپس پراکنش آن‌ها به روش تشدید آنی(Instantaneous Intensive) است.  شکل زیر آرایشی از آمیزه‌سازی پلی‌پروپیلن و ۵۰٪ تالک را نشان می‌دهد.


 


 
خط تولید مستربچ، ۱-ترموپلاستیک ۲-پیگمنت یا پرکننده ۳-افزودنی ۴-دوماردون ۵-گاززدایی

 
آمیزه سازی پلی‌پروپیلن/پرکننده‌های با نسبت منظر بالا

هنگام آمیزه‌سازی الیاف شیشه و گرافیت اختلاط توزیعی باید از اختلاط پراکنشی جدا شود. بهترین روش اضافه کردن الیاف در پایین دست اکسترودر است.

یکی از پارامترهای مؤثر در اندازه الیاف، برهم کنش الیاف است. اندازه الیاف به کسر حجمی الیاف بستگی دارد. این موضوع اندازه طول الیاف را در سیستم‌های با حجم کمتر از نایلون حاوی ۳۰٪ الیاف توجیه می‌کند، بنابراین طول الیاف در پلی‌پروپیلن حاوی ۳۰٪ الیاف بیشتر است.

برای کامل کردن عملیات اختلاط دو کار باید انجام شود:
۱-دسته‌های الیاف جدا شوند؛
۲-هر لیف شیشه جداگانه توزیع و خیس شود.

به دست آوردن بهترین حالت و بهترین آرایش، برای آمیزه سازی الیاف با نسبت منظر بالا به پلیمر، نوع الیاف سازگارکننده و درصد بارگیری وابسته است. هنگام اضافه کردن الیاف تغییرات دما در پلیمر باید در پایین‌ترین حد باشد تا تغییرات ویسکوزیته نیز در پایین‌ترین حد نگه داشته شوند. بخش اختلاط باید شامل المان‌های توزیعی(دیسک‌های باریک و یا TME و ZME) باشد. به طور مثال تحقیقات نشان داد برای سیستم استایرن-مالئیک‌اسید که در آن ۲۰٪ الیاف شیشه به کار رفته است با االمان‌های TME(turbine mixing element) می‌توان الیاف بلندتری مصرف کرد.

تحقیقات گریلو در سال ۱۹۹۱ نشان داده است که نتایج چقرمگی و ضربه‌پذیری محصولات تولید شده با KB(نیدرها) و TME تفاوت چندانی با یکدیگر ندارند. کارهای بعدی به بهبود چشمگیر خواص فیزیکی را به کمک المان‌های ZME (Zaha Misheel Element) نشان دادند.

منبع: "دستگاه‌ها و تجهیزات آمیزه‌سازی"
برچسب: اختلاز پلیمرها, اکسترودر, پرکننده, الیاف, مستربچ, الیاف شیشه, المان‌های اختلاط, Kneader nip, ZME, TME

فرم ارسال نظر

ارسال نظر

نام:
 
آدرس ایمیل:
پیام:
 
    
عبارت امنیتی:
 

نظرات

موردی یافت نشد !
تصویر موجود نمیباشد