کتب و مقالات
فیلم های آموزشی
دوره های آموزشی

کد : ٩۵٣٨
تاریخ انتشار : ١٣٩۶/٠۶/٢١
بازدید : ١٧١

سازگارکننده پلی‌اتیلن در آمیزه‌های مختلف


سازگارکننده ها جهت تهیه آلیاژ از پلیمرهای غیر قابل امتزاج و خلق یک مخلوط همگون به کار می روند. مواد ناسازگار، مانند آب و روغن، هنگام اختلاط دو فازی می شوند. یک سازگارکننده مانند یک عامل سطح فعال عمل کرده و کشش بین سطحی دو پلیمر ناسازگار را کاهش داده و امکان تهیه آلیاژ از آن ها را فراهم می آورد.


سازگارکننده پلی‌اتیلن در آمیزه‌های مختلف

هر چند که آلیاژ کماکان دو فازی است اما سازگارکننده، اختلاط و پایداری دو فاز را تا حدی که آلیاژ به مثابه حالت امتزاج پذیر عمل کند، ممکن می سازد. سازگار کننده نوعاً شامل دو بخش است به طوری که هر بخش می تواند با یکی از اجزای آلیاژ بر همکنش داشته باشد، سازگارکننده های غیر واکنشی پیوندی تشکیل نمی دهند اما عموماً با یکی از اجزا آلیاژ امتزاج پذیر می باشند.

سازگارکننده ها نقش مهمی در خلق انواع مختلف آلیاژ داشته و به آمیزه سازان نیز تا حدودی آزادی عملکرد در جهت برآورد نیازهای مشخص می دهند. آلیاژهای پلیمری عموماً خواص ضربه یا خمشی، مقاومت شیمیایی، شکل پذیری حرارتی و قابلیت چاپ را تغییر می دهند، در برخی موارد بعضی از خواص آلیاژ سازگار شده از هر یک از اجزا به تنهایی پیشی می گیرد.

معرفی سازگارکننده پلی‌اتیلن در آمیزه‌های مختلف

۱-آمیزه پلی‌اتیلن/پلی‌استایرن
پلی‌اتیلن/پلی‌استایرن یکی از آمیزه‌های PE است که برای بالا بردن سختی، خواص نوری و مقاومت در برابر اسید، باز و نمک پلی‌اتیلن ساخته می‌شود. چون پلی‌اتیلن بلورین و پلی‌استایرن آمورف است، دو پلیمر غیرسازگار و امتزاج‌ناپذیرند که برای سازگارسازی آن‌ها از موادی مانند استایرن-اتیلن/پروپیلن و یا استایرن-اتیلن/بوتیلن-استایرن استفاده می‌شود که باعث کاهش اندازه ذرات فاز پراکنده (پلی‌استایرن) و پایدارسازی آن ذرات می‌شود. مطالعات، مورفولوژی شبه لیفی را در حداقل ویسکوزیته و غلطت‌های زیاد فاز پراکنده نشان داده‌اند که با افزایش غلظت پلی‌استایرن اندازه این ذرات نیز بزرگتر می‌شود.
از طرفی حضور پلی‌استایرن در پلی‌اتیلن فرآیند تغییر شکل را اصلاح می‌کند و باعث جهت یافتگی اجزای کریستالی پلی‌اتیلن با اصلاح توزیع تنش در فاز پلی‌اتیلن پیرامون ذرات پلی‌استایرن می‌شود.

۲-آمیزه پلی‌اتیلن/اتیلن وینیل استات
این آمیزه به خاطر خواص مناسب آن مانند قدرت مکانیکی، فرآیندپذیری، قدرت ضربه، مصارف صنعتی متعددی پیدا کرده است. در این آمیزه نیز به خاطر عدم سازگاری پلی‌اتیلن با اتیلن وینیل استات از سازگارکننده‌هایی مانند مالئیک انیدرید یا فنولیک پلی‌اتیلن می‌توان بهره برد.
در میان پلی‌اتیلن‌های مختلف، HDPE سازگاری جزیی با EVA در مناطق آمورف دارد. بلورینگی EVA کمتر از HDPE و فاز آمورف در این آمیزه، با افزایش مقدار EVA، بیشتر می‌شود.
همچنین مطالعات روی LLDPE/EVA نشان می‌دهند که ویسکوزیته آمیزه انحراف منفی از جمع ویسکوزیته اجزا دارد که لغزش بین سطحی را نشان می‌دهند. در اینجا هم سازگارکننده، باعث کاهش اندازه مناطق فاز پراکنده می‌شود.

۳-آمیزه‌ پلی‌اتیلن/پلی‌آمید
پلی‌آمیدها در پلی‌الفین‌ها برای بهره بردن از خواص مکانیکی و حرارتی پلی‌آمید و بهبود خواص پلی‌الفین‌ها استفاده می‌شوند. به خاطر عدم سازگاری پلی‌اتیلن با پلی‌آمید از سازگارکننده‌هایی مانند انیدرید مالئیک، آیونومرها، اتیلن وینیل استات یا کوپلیمر پلی‌اتیلن-وینیل الکل-وینیل مرکاپتو استات استفاده می‌ شود. افزایش مقدا مناسب از این سازگار کننده‌ها خواص لاستیک، ضربه، قدرت کشش و درصد ازدیاد طول را بهبود می‌دهد.

۴-آمیزه پلی‌اتیلن/پلی‌پروپیلن
خواص مطلوب و قیمت پایین، باعث شده است که پلی‌اتیلن یکی از ترموپلاستیک‌های مهم و صنعتی باشد. به تبع آن، آمیزه‌های آن با پلی‌پروپیلن یکی از محصولات شایان توجه در صنعت شده است. یکی از دلایل اضافه کردن پلی‌اتیلن به پلی‌پروپیلن بهبود رفتار ضربه در دمای پایین پلیمر پلی‌پروپیلن است. آمیزه‌های PE/PP امتزاج ناپذیرند. سازگاری PE/PP می‌تواند با اضافه کردن یک کوپلیمر، EPR یا EPDM سازگار شود.

 

برچسب: آمیزه‌سازی, سازگارکننده, پلی‌اتیلن, پلی‌آمید, بهبود خواص مکانیکی, پلی‌پروپیلن

فرم ارسال نظر

ارسال نظر

نام:
 
آدرس ایمیل:
پیام:
 
    
عبارت امنیتی:
 

نظرات

موردی یافت نشد !
تصویر موجود نمیباشد